ΠΥΡΑΜΙΔΑ → ΔΙΚΤΥΟ
Οργάνωση
Από την ιεραρχία σε ένα δίκτυο κοινοτήτων που συνεργάζονται μεταξύ τους. Αντί για εξουσία — συντονισμός. Αντί για ιεραρχία — κοινωνικοί ρόλοι.
Μάθετε περισσότερα →
Δεν θέλουμε να πολεμήσουμε το υπάρχον σύστημα.
Θέλουμε να δημιουργήσουμε μια καλύτερη εναλλακτική.
Βασισμένη στη συνεργασία, την αυτονομία, την πραγματική αξία
και την κοινωνική ευθύνη.
Από την ιεραρχία σε ένα δίκτυο κοινοτήτων που συνεργάζονται μεταξύ τους. Αντί για εξουσία — συντονισμός. Αντί για ιεραρχία — κοινωνικοί ρόλοι.
Μάθετε περισσότερα →Από την εξάρτηση από το σύστημα στην αυτονομία. Η αυτάρκεια προσφέρει ελευθερία και ανθεκτικότητα απέναντι στις κρίσεις. Όσο λιγότερο εξαρτόμαστε από ένα μόνο σύστημα, τόσο περισσότερη ελευθερία έχουμε.
Μάθετε περισσότερα →Από την τιμή ως κύριο μέτρο επιτυχίας σε μια αξιολόγηση βασισμένη στη χρησιμότητα, την ευημερία, τη διάρκεια και τον αντίκτυπο στον άνθρωπο και την κοινότητα.
Μάθετε περισσότερα →Αντί για ανταγωνισμό — συνεργασία. Μαζί δημιουργούμε περισσότερα και καλύτερα, με οδηγό τις αξίες μας και μαθαίνοντας ο ένας από τον άλλο.
Μάθετε περισσότερα →
Ένα βιβλίο που ανοίγει τα μάτια στα παράδοξα του συστήματός μας. Γιατί το χρήμα, παρότι χρήσιμο, έγινε εργαλείο ελέγχου και πηγή τόσων προβλημάτων; Το βιβλίο σάς καλεί να κρίνετε οι ίδιοι αν το χρήμα προσφέρει στην κοινωνία περισσότερα οφέλη ή περισσότερες απώλειες. Προς το παρόν διατίθεται μόνο στα πολωνικά.
Γνωρίστε το βιβλίοΔεν θέλουμε να αλλάξουμε
τον υπάρχοντα κόσμο.
Προτείνουμε τη δημιουργία παράλληλων κοινοτήτων
που μπορούν να γίνουν
ο νέος κανόνας.
Οι μικρές χειρονομίες καλοσύνης μπορούν να φέρουν μεγάλη αλλαγή. Το Gest Dobra — στα πολωνικά σημαίνει «μια χειρονομία καλοσύνης» — είναι ένα δίκτυο καλοσύνης, αλληλοϋποστήριξης και ευγνωμοσύνης.
Μάθετε περισσότερα
Η τεχνολογία και η γνώση έχουν προχωρήσει, όμως η οργάνωση της κοινωνικής ζωής εξακολουθεί να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε εργαλεία ηλικίας εκατοντάδων ετών. Η ιεραρχία, ο συγκεντρωτισμός, το χρήμα και ο ανταγωνισμός ήταν απαντήσεις στα προβλήματα παλαιότερων εποχών. Σήμερα μπορούμε να σχεδιάζουμε διαφορετικά — έτσι ώστε ένα ανθρώπινο δημιούργημα, όπως το χρήμα, να μην είναι σημαντικότερο από τον δημιουργό του: τον άνθρωπο.
Το «Προς έναν Νέο Κόσμο» δεν είναι σχέδιο ανατροπής. Είναι η ιδέα της οικοδόμησης ενός παράλληλου κόσμου — εθελοντικά, από τη βάση και σταδιακά. Αν μια λύση αποδειχθεί καλύτερη, οι άνθρωποι θα αρχίσουν να την επιλέγουν χωρίς καταναγκασμό.
Η πιο διαρκής αλλαγή δεν είναι η ήττα του παλιού συστήματος. Είναι η δημιουργία μιας τόσο καλής εναλλακτικής, ώστε οι άνθρωποι να αρχίσουν να την επιλέγουν μόνοι τους.
Η ιεραρχία ήταν η απάντηση σε έναν κόσμο όπου η γνώση, η εκπαίδευση και η δυνατότητα λήψης αποφάσεων ανήκαν στους λίγους. Σήμερα δισεκατομμύρια άνθρωποι έχουν πρόσβαση στην πληροφορία, επικοινωνούν ακαριαία και μπορούν να λύνουν προβλήματα μόνοι τους. Κι όμως, συχνά εξακολουθούμε να οργανώνουμε την κοινωνία σύμφωνα με κανόνες που δημιουργήθηκαν για μια πραγματικότητα η οποία έχει πάψει προ πολλού να υπάρχει.
Ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση του 21ου αιώνα δεν είναι να χτίσουμε μια καλύτερη πυραμίδα, αλλά να μάθουμε να οργανώνουμε τον κόσμο ως ένα δίκτυο ανθρώπων, κοινοτήτων και οργανισμών ικανών τόσο για αυτόνομη δράση όσο και για συνεργασία.Τα περισσότερα πράγματα από τα οποία εξαρτάται η καθημερινή μας ζωή προέρχονται σήμερα από μέρη που απέχουν εκατοντάδες ή χιλιάδες χιλιόμετρα. Η ενέργεια, τα τρόφιμα, τα καύσιμα, τα φάρμακα και τα είδη καθημερινής χρήσης φτάνουν σε εμάς χάρη σε εκτεταμένα παγκόσμια συστήματα. Όσο όλα λειτουργούν, αυτές οι εξαρτήσεις παραμένουν αόρατες. Γίνονται ορατές μόνο όταν ξεσπά μια κρίση, ένας πόλεμος, μια καταστροφή ή μια βλάβη.
Μια σύγχρονη κοινωνία δεν θα έπρεπε να χρειάζεται να επιλέξει ανάμεσα στην αυτάρκεια και την αλληλεξάρτηση. Θα έπρεπε να συνδυάζει την τοπική ικανότητα επιβίωσης με την παγκόσμια ικανότητα συνεργασίας.Η τιμή επηρεάζεται από τις συγκρούσεις, τον φόβο, την κερδοσκοπία και την πληροφορία. Ένας πόλεμος χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά μπορεί να αυξήσει το κόστος ζωής για έναν άνθρωπο που δεν είχε καμία σχέση με αυτόν. Την ίδια στιγμή, πράγματα εξαιρετικά σημαντικά — οι σχέσεις, η υγεία, η φροντίδα, η εμπιστοσύνη — συχνά δεν έχουν αγοραία τιμή που να ανταποκρίνεται στην αξία τους.
Το χρήμα μπορεί να μας πει πόσα είναι διατεθειμένος κάποιος να πληρώσει για κάτι. Δεν μπορεί να μας πει πόση αξία έχει αυτό για τον άνθρωπο και την κοινωνία.Ο ανταγωνισμός μπορεί να είναι χρήσιμος, αλλά δεν χρειάζεται να αποτελεί το θεμέλιο κάθε σχέσης. Η συνεργασία, η ανταλλαγή γνώσης και η από κοινού διαχείριση των πόρων μπορούν να ενισχύσουν τις δυνατότητες ολόκληρου του δικτύου.
Το μεγαλύτερο επίτευγμα του ανθρώπου δεν είναι ότι μπορεί να νικήσει έναν άλλο άνθρωπο, αλλά ότι μπορεί να δημιουργήσει μαζί του κάτι που κανείς από τους δύο δεν θα μπορούσε να δημιουργήσει μόνος του.